728x90 AdSpace

Latest Articles

23 Ιαν 2016

Αν ένας άνθρωπος δεν έχει βρει κάτι για το οποίο θα πέθαινε, δεν αξίζει να ζει - Christos Antonaros - 23 Ιαν 2016


Όταν παλεύεις να θυμίσεις στον άνθρωπο πως κοιμάται και ξυπνά, έχοντας δει τα ίδια όνειρα με την υπόλοιπη ανθρωπότητα, ανεξαρτήτως χρώματος και καταγωγής, τότε ρισκάρεις να ξυπνήσεις τον εφιάλτη που κουβαλά μαζί του.

Ήταν αρχές Απριλίου του 1968, όταν έφτασε σε κάθε γωνία του πλανήτη η θλιβερή είδηση της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ. Ο Βαπτιστής Ιεροκήρυκας κι ιδρυτής της Νότιας Χριστιανικής Ηγετικής Ένωσης (SCLC), οδήγησε το Κίνημα Αστικών Δικαιωμάτων, στη γεμάτη μίσος δεκαετία του 1950, χρησιμοποιώντας ένα συνδυασμό από ισχυρές λέξεις και μη-βίαιες τακτικές όπως καταλήψεις, μποϋκοτάζ και πορείες διαμαρτυρίας.

Σκοπός του ήταν η καταπολέμηση του φυλετικού διαχωρισμού κι η επίτευξη σημαντικών πολιτικών και ανθρώπινων δικαιωμάτων για τους Αφρικανό-Αμερικάνους. Η δολοφονία του Κινγκ οδήγησε σʾ ένα ξέσπασμα οργής, καθώς και σε μια μακρά περίοδο εθνικού πένθους, που βοήθησε στη γρήγορη επίτευξη ενός νομοσχεδίου που θα ήταν το τελευταίο σημαντικό νομοθετικό επίτευγμα των Αστικών Δικαιωμάτων.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ο Κινγκ αντιμετώπιζε έντονη κριτική από νέους Αφρικανό-Αμερικάνους ακτιβιστές που υποστήριζαν μια περισσότερο εκρηκτική προσέγγιση στον αγώνα για αλλαγή. Οι νεαροί ριζοσπάστες, συμφωνούσαν περισσότερο με τα ιδανικά του Malcolm X, ο οποίος είχε καταδικάσει τη χωρίς βία προσέγγιση του Κινγκ ως «εγκληματική», εξαιτίας της ασταμάτητης και βάναυσης καταστολής ενάντια στο λαό τους.

Ως συνέπεια αυτής της αντιπολίτευσης, ο Κινγκ προσπάθησε να κάνει το όνειρό του γνωστό πέρα από την ίδια τη φυλή του, μιλώντας δημοσίως ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα συνασπισμό φτωχών Αμερικανών –μαύρων και λευκών- ώστε να αντιμετωπιστούν μείζονά θέματα όπως η φτώχεια και η ανεργία.

Την άνοιξη του 1968, ο Κινγκ και τα υπόλοιπα μέλη του SCLC κλήθηκαν στο Memphis της πολιτείας Tennessee, για να υποστηρίξουν μια εργατική απεργία. Τη νύχτα της 3 Απριλίου, έδωσε μια ομιλία, κατά την οποία προανήγγειλε με παράξενο τρόπο την απειλή προς τη ζωή του, και ίσως το θάνατό του τελειώνοντας το ιστορικό λόγο του ως εξής:

«Έχω δει την γη της επαγγελίας. Μπορεί να μην φτάσω εκεί μαζί σας. Αλλά θέλω να ξέρετε όλοι εδώ απόψε, πως εμείς, ως άνθρωποι, θα φτάσουμε στη γη της επαγγελίας. Και είμαι ευτυχισμένος σήμερα. Δεν ανησυχώ για τίποτα. Δε φοβάμαι κανέναν. Τα μάτια μου έχουν δει τον ερχομό της δόξας του Κυρίου».

Λίγο μετά τις έξι το πρωί της επόμενης ημέρας, ο Κινγκ στεκόταν στο μπαλκόνι του δεύτερου ορόφου του ξενοδοχείου όπου διέμενε με τους συνεργάτες του. Ξαφνικά, η σφαίρα ενός ελεύθερου σκοπευτή τον πέτυχε μοιραία στο λαιμό. Μια ώρα αργότερα, ανακοινώθηκε ο θάνατός του σε ηλικία 39 ετών.

Έτσι επέλεξε η ιστορία να φερθεί στον ειρηνιστή και οραματιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Με μια σφαίρα από το πουθενά, απροειδοποίητα, πνίγοντας τη φωνή του με το ίδιο του το αίμα.

Η είδηση της δολοφονίας του Κινγκ πυροδότησε ταραχές, συμπεριλαμβανομένων πυρκαγιών και λεηλασιών, σε περισσότερες από εκατό πόλεις σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Εν μέσω του εθνικού πένθους, ο Πρόεδρος Lyndon B. Johnson προέτρεψε τους Αμερικανούς να «σταματήσουν τις πράξεις τυφλής βίας» που είχε σκοτώσει τον Κινγκ, τον οποίο και αποκάλεσε «Απόστολο της αβρότητας». Στις 11 Απριλίου του 1968, ο Johnson υπέγραψε το Civil Rights Act, επίσης γνωστό ως το Fair Housing Act.

Αν και μαύροι και λευκοί Αμερικάνοι θρηνούσαν το χαμό του Κινγκ, η δολοφονία του διεύρυνε διευρύνει το χάσμα μεταξύ τους. Καθώς πολλοί μετέφρασαν το ακραίο έγκλημα ως μια έντονη απόρριψη της επιδίωξης της ισότητας τους.

Η δολοφονία του, όπως και του Malcolm X το 1965, κινητοποίησε πολλούς ήπιους έως τότε ακτιβιστές Αφρικανό-Αμερικάνους, το Black Power movement και το Black Panther Party.

Μέχρι και σήμερα, ο Κινγκ έχει παραμείνει ως ο γνωστότερος Αφρικανό-Αμερικανός ηγέτης της εποχής του, καθώς και το πρόσωπο και εύγλωττη φωνή του Κινήματος Πολιτικών Δικαιωμάτων. Σχεδόν αμέσως μετά το θάνατό του, ξεκίνησε μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια εθνική εορτή προς τιμήν του.

Ήταν η φωνή ενός λαού που είχε υποστεί τη σκλαβιά και τα βασανιστήρια των εισβολέων και καταπατητών της γης τους. Ένας λαός που υποβιβάστηκε σε μια θέση χαμηλότερη απʾ τα ζώα, μόνο και μόνο επειδή δεν είχαν το ίδιο χρώμα δέρματος με τους υπολοίπους.

Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ είχε το τρόπο να ξεσηκώσει αυτό το λαό και να καταστρέψει τα πάντα μέσα σε μια νύχτα. Αλλά δεν το έκανε. Προτίμησε την αβρότητα και τις δυνατές, ειλικρινείς λέξεις. Είχε ένα όραμα.

Τουλάχιστον, όσοι έμειναν πίσω του μετέφεραν τα καλά νέα στην γη της επαγγελίας. Ο λαός του έχει πλέον το δικαίωμα ψήφου και ίσου μισθού. Μπορούν να ερωτευτούν και να ζήσουν με όποιον θέλουν. Αυτό ήθελε απʾ την αρχή, και γι’ αυτό το πλήρωσε με την ίδια του τη ζωή.





Χρήστος Αντώναρος

Η ζωή είναι χρώματα, ήχοι, αρώματα, σχήματα, γεύσεις. Η ζωή είναι λευκή, μαύρη και γκρίζα. Από παιδική ηλικία μου άρεσε να γράφω για τη ζωή, πως θα συνέβαινε σε ένα δικό μου φανταστικό σκηνικό. Βλέπω μοτίβα σε κάθε πτυχή της, κάποια θλιβερά, άλλα χαρούμενα, μα όλα βγαλμένα μέσα από την καθημερινότητα. Καλό ταξίδι.

Website: iLov.gr

  • Facebook Comments
Scroll to Top