728x90 AdSpace

Latest Articles

28 Μαΐ 2016

Τα «σ' αγαπώ» που ξεθώριασαν στους τοίχους - ΠΑΝΟΣ ΜΑΝΑΡΑΣ - 28 Μαΐ 2016



Η ώρα είναι 9 το πρωί, πλατεία Ντάβαρη στη Ν. Σμύρνη. Πάντα έχει κίνηση αυτός ο δρόμος, γενικότερα μέχρι να καταφέρω να βγω στον Κηφισό.


Δεν ξέρω πως μπορώ να χαρακτηρίσω αυτή την πρωινή διαδρομή, μερικές φορές έχει μια αύρα από αγχολυτική βόλτα στη παραλία, άλλες φορές πάλι, γίνεται χειρότερη και από προσωπικό καυγά με τον χειρότερο εχθρό σου. Κάπως έτσι καταλήγεις να φτάνεις στην δουλειά νευριασμένος ή χαλαρός.

Αυτές τις ημέρες, τις χαλαρές, πιάνω τον εαυτό μου να χαζεύει τους τοίχους και να διαβάζει όλα αυτά τα αστείρευτα μηνύματα με σπρέι, με μαρκαδόρο ή μπογιά, γρατσουνιές από παθιασμένα νύχια σε ένα αχόρταγο κορμί.

Κάπως έτσι φαντάζομαι και εγώ αυτούς που με ένα σπρέι στο χέρι, αφήνουν το στίγμα τους σε τοίχους, βιτρίνες και παγκάκια. Μουντζούρες σε ένα ατελείωτο χαρτί, σε ένα ρυζόχαρτο ενός πακέτου Sante, στο πρόχειρο σχολικό μας τετράδιο.

Ένα αυθόρμητο λεύκωμα γραμμένο στους δρόμους της Αθήνας, στιχάκια και εικόνες που εκπροσωπούν μια ζωή, ένα πόνο, μια στιγμή αδυναμίας, έναν έρωτα ή μια αγανάκτηση.

Όλη η Αθήνα ένας ψυχολόγος που κρατάει ανεξίτηλες σημειώσεις.
Την ώρα που οι περισσότεροι από εμάς γράφουν την ιστορία τους κάτω από παπλώματα ή καθηλωμένοι σε ένα γραφείο, κάποιοι άλλοι με μοναδικό όπλο λίγη μπογιά, δίνουν τον δικό τους πόλεμο αντιμέτωποι με τους δράκους τους.

Οποιαδήποτε σκέψη δε βρίσκει τρόπο να εκφραστεί είναι ένας κρυφός εσωτερικός εχθρός και δεν υπάρχει χειρότερος πόλεμος από το να πολεμάς εχθρούς εκ των έσω.
Έχουν βρει, όμως, τον τρόπο να ξορκίζουν τους δαίμονές τους, να τους αντιμετωπίζουν με τον καλύτερο τρόπο, τους φέρνουν αντιμέτωπους με την αλήθεια και με τον κοινό νου.

Από εκεί και πέρα τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα. Το μήνυμα  σκορπίζεται στον αέρα σαν μικρόβιο γρίπης μέσα στο φθινόπωρο, από μάτια σε μάτια, διυλίζεται μέσα από κολλημένα μυαλά ή από διανοούμενους της εποχής.

Αμέσως μετά ο καθένας άθελά του θα γράψει την δική του εκδοχή σε έναν άλλο τοίχο που τον εκφράζει καλύτερα. Τον τοίχο της προσωπικής τους ζωής ή τον εικονικό τοίχο στις σελίδες ενός blog παίρνοντας έτσι άθελά του εκείνος τον ρόλο του καλλιτέχνη.

Οι μικρές προσωπικές νότες του καθένα σε μια προτυπωμένη παρτιτούρα ενός άλλου, καταλήγουν σε μια μουσική αυθόρμητη παράσταση, είναι γνωστό εξάλλου πως οι καλύτερες μουσικές παίζονται στα live και εκεί αυτό που μετράει είναι η ψυχή.

Διάλογοι που χωρίς να ειπώνονται σε βαρύγδουπα panel, μεταφέρουν αθώα, κρυφά, πονηρά μηνύματα και ταυτίζονται μαζί σου ή μήπως εσύ με αυτά;

Κάθε ένα από αυτά τα παιδιά με τα σπρέι είναι ένας μικρός μάγος που χωρίς να τον ξέρεις και χωρίς να σε ξέρει σε κάνει να σκεφτείς σε μια εποχή που όλα μοιάζουν κολλημένα και στάσιμα.

Γι’ αυτό την επόμενη φορά που θα δείτε ένα μήνυμα σε έναν τοίχο η ακόμα καλύτερα αν δημιουργήσετε το δικό σας, χαμογελάστε και σημειώστε το σε ένα κομμάτι χαρτί.

Είμαι σίγουρος πως θα βρεις τον τρόπο να γίνεις το επόμενο παιδί με το σπρέι, θα βρεις τον δικό σου τοίχο να το γράψεις και που ξέρεις, ίσως να γίνεις η πηγή έμπνευσης για τον επόμενο ζωγράφο, ίσως γίνεις η ιδέα για το επόμενο graffiti ή αυτός που θα κάνει τον επόμενο αγουροξυπνημένο να χαμογελάσει λίγο.

Μα πολύ περισσότερο, ίσως ένα τέτοιο μήνυμα γίνει πηγή έμπνευσης για εσένα τον ίδιο για να παραδεχτείς την αλήθεια που ποτέ δεν τόλμησες να πεις.





ΠΑΝΟΣ ΜΑΝΑΡΑΣ

Το μεράκι του «γράφειν» μπορεί να πει κανένας οτι το είχα από μικρός όπου κατάφερνα με μεγάλη ευκολία να σχηματίζω τετράστιχα για τους παιδικούς μου έρωτες και τέτοιους έχω πολλούς. Ραδιόφωνο, πληροφορική, φωτογραφία, μπάλα, πολυπράγμων δηλαδή, ως ένας γνήσιος δίδυμος. Τρελός με την κόρη μου, μαζεύω παραδείγματα ζωής από την παιδική της αθωότητα και την ερωτεύομαι κάθε μέρα όλο και πιο πολύ. Μ' αυτούς που αισθάνομαι οικεία μιλάω με υποκοριστικά. Οπότε... Μην παρεξηγηθείτε.

Website: iLov.gr

  • Facebook Comments
Scroll to Top